Duvarlara yazdığım her cümle ağlıyor
Evlerin ışıkları tek tek sönüyor
Bu ev bu nağmeler peşimi bırakmıyor
Geceler kara tren
Geceler
Yüklüyor bana seni
Geceler
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor
Kollarım seni ister
Geceler yine seni
Ne baharın tadı var ne de yazın sevgili
Bir demlik günüm var ömrüm de geçiyor
Gözlerini eksik yaşanmış bir bahar gibi kullan
gülüşünü as intihar koğuşlarına
çelimsiz ruhlarda erken yağmurlar biriktir
nasılsa taşra hep hazırdır aşka
Üzülme, sakın dönme kendine
tesellisi ol cehennemin
cehennemin son meleği ol
Gözlerini eksik yaşanmış bir bahar gibi kullan
gülüşünü as intihar koğuşlarına
çelimsiz ruhlarda erken yağmurlar biriktir
Nasılsa taşra hep hazırdır aşka
Bir türlü uslanmak bilmedi hayat. Düşünmekten bile bunalabilir mi insan.Savaşmaktan yorulduysam, yorulmaktan sıkıldıysam itirazım var haksızlığa. İstediğim en son şey bir damla fazla yaş. Ama savaşmaktan yorulduysam, yorulmaktan bunaldıysam hissetmeye, sevmeye ihtiyacım var. Bir parça tutku varsa içimde inancım var demektir.
Sana eğildim tekrar, yerinde yoktun!
Herkes aklında kaldığınca yaşatacak bizi, biliyorsun!
Buruk bir kahkaha asarak cadı ağacına.
Gece yarısında bir çiçek kopar,
Kutsal sular dökülsün avuçlarından
Geri dön, bu an'a gel!
Tekrar git!
Mucizeyi çıkar yüreğinden
Sen bana açılışları verdin,
Hiç bilmediğim renklerin hafifliğinde.
Ağırlık sanılan kanatlar
Trans akşamlarında.
Kara deliklerden geçtim,
Sonsuzluk notalarında
Alemlere işarettim....